bloglu günler

ağustos ayının 14'ünde blog tutmada 1. yılımı doldurdum. tam bir yıldır yazıyordum.


şimdi bir virgül koyuyorum blog tutmaya.



,

dandik teknoloji (mimlenme)

Bloglarda bizim önceden sobeleme dediğimiz mimleme hadisesi baş göstermiş. Sevgili doğancan’da beni mimlemiş. Kendimize göre dandik olan ve hiçbir işe yaramayan teknolojik aletlerden veya olaylardan bahsetmemiz gerekiyormuş. Teknoloji ile pek içli dışlı olmadığım için biraz zorlandığımı itiraf etmeliyim. Şunlar geldi aklıma,

*WAP : Cep telefonlarında kullanılması gereken bir sistemdi fakat tamamen dandikti ve güven sorunu vardı.

* Mutfak robotu: ilk çıkanlar çok teferruatlı ve çok parçalı idi. Aldığınızda zaten yarısına hiç ihtiyaç bile duymazdınız. Çok fazla yer kaplardı.

* Merdaneli çamaşır makinesi: bundan daha berbat bir teknolojik alet bilmiyorum. Güya elde yıkanmasın çamaşırlar diye icat edilmiş ama bin kat daha külfetli idi. Çok şükür artık hayatımızda yok.


gelelim mimlediklerime. başak, mavi ve portakal birde yeldeğirmenlerinekarşı.

şal sorunu

Pek çok hemcinsim gibi ben de ne zaman, kızgın ve sinirli olsam ilk yaptığım iş alış- veriş yapmaktır. Bu konuda çokça söylenebilecek söz var tabi… Hem sinirlisin hem de neden para harcıyorsun diye.

Öyle işte…

Son zamanlarda dikkat ettim de ne zaman alış verişe çıksam hep aynı türden aksesuar alıyorum.

ŞAL…

Bir dolu bir birinden güzel şalım olduğu gibi nereden ucuza alırım onu bile belirledim. En yenisi nerden en değişiği nerden en ucuzu nerden alınır hepsini öğrendim. Yalnız bir sorun var.

Ben hiç şal kullanmam ki

kıyafet sorunu- incesaz

Çocukluğum dahil hiçbir zaman gelinlik merakım olmadı. Ahh bir gün bende gelinlik giysem demedim. Arkadaşlarım gibi bir gelinlikçinin yanından geçerken hayalimdeki gelinliği anlatmadım. Gelinlik merakım olmadığı gibi düğün merakım da olmadı. Hatta basit bir nikahla meselenin halledilebileceğini düşündüm. O nedenle düğün çalgı salon hadiselerini bir türlü sevemiyorum. Ne zaman gitsem düğünlere hep bir memnuniyetsizlik havası sezinliyorum. Kız tarafı erkek tarafını beğenmez. Onlar kız tarafını beğenmez derken bir garip atmosfer oluşur salonda.
Kısa bir süre sonra kuzenimin düğünü olacak. Yakın akrabamız olduğu için yeni düğünlük!!! kıyafetler almam gerekiyor. Kapitalist sistemin gönüllü kurbanı olarak sadece kıyafet değil her türlü alış-verişi çok seviyorum. Lakin ne zaman zorunluluk ve özel günler için alış verişe gitsem eli boş dönüyor, mağazalarda uygun hiçbir giysi bulamıyorum.
Öğlen saatlerinde eski okulumda ki öğretmen arkadaşlarımla Kadıköy’de buluşup mağaza mağaza dolaşmaya başladık. Bugün almak konusunda kararlı olduğum için bir dolu kıyafet denedim. En sonunda siyah beyaz elbise aldım. Eve gelip denediğimde ise hiç beğenmediğimi ve yakışmadığımı fark ettim. Oyy oyy ne işkence böyle yaaaa. Neyse yarın şansımı tekrar deneyeceğim. Hadi hayırlısı.

Bütün bunlar bana göre günün olumsuz bölümleri idi. Ama öyle devam etmedi tabi. Kadıköy’e gitmişken kitapçıları kolaçan etmeden dönecek değildim. Alkım’a olan taksit ödemesini fırsat bilerek kitap alemine doğru dikey bir geçiş yaptık. Kitap almadım ama bir süredir aklımda olan İncesaz’ın “mazi kalbimde” isimli albümünü aldım. Bana göre grubun en iyi albümü bu olmuş. Eve gelince hemen dinlemeye başladım. 4. eser “turkuaz’ı” daha evvel farklı zamanlar dinlemiştim. Bu eser bile albümü almak için yeter bir sebep aslında.