yeniden başlamak

        Yazmak, yazmak aslında biriktirmek demek. İnsan önce dolmalı biriktirmeli ki yazabilsin. Belki de önce biriktirmeliyim. Uzun zamandır sanki her gün aynı günü yaşıyor gibiyim. Bebek hayatımda büyük değiklikler yaşattı gerçi. Ondan sonra yeniden keşfetme duygusu sardı her yanımı. Sanırım sebebi zamanın kıymetini anlamam. Bebekten önce zaman çok genişti benim için; ne zaman olsa yaparım, ne zaman olsa giderim, ne zaman olsa okurum diyordum. Şimdi oyle değil. vaktin kıymetini yeniden anlamaya başladım. onunla geçirdiğim her an güzel fakat ona yetebilmek için yenilenmeliyim. tükenmişlik hissi annelikte insanı en çok zorlayan. Bu yüzden okumalı, keşfetmeli, tecrübe etmeli, sohbet etmeli.

        Bismillah diyelim başlayalım bakalım devamı gelecek mi ?

ah bu teknoloji!!

ne kayıtlar ne yazılar ne fotoğraflar vardı hepsi puuf diye gidiverdi. Ona buna değilde en çok yıllardır gittiğim gezdiğim yerlerin fotoğraflarının silinmesine üzüldüm.

tüm kayıtlarım eski bilgisayardaydı ne varki bilgisayarın elden çıkmasıyla beraber hepsi buhar oldu uçtu. Tabi bu noktada bir özeleştiri yapmam lazım, "ey gidi kedi yine cd'lere kaydetmedin?" diye... yapmadım işte, tembellik mi dersiniz vurdum duymazlık mı artık neyse o...

kendimi geçmişi olmayan biri gibi hissediyorum. hiçbir kanıtım kalmadı elimde. kocan bir aferin bana :(

dönüş mü?

2007, 2008... derken 2009

bir hayli zaman geçmiş buralara uğramayalı yazmayalı... Yeniden yazma hevesi mi geldi yoksa geçici bir rüzgar mı?

yağmurlu kaç gündür havalar. benim havalarım başladı. yaz bitiminine üzülür pek çok insan, oysa seviniyorum. özlemişim serin günleri, üşümeyi, çorap giymeyi.

safranbolu'da zaman

bloglu günler

ağustos ayının 14'ünde blog tutmada 1. yılımı doldurdum. tam bir yıldır yazıyordum.


şimdi bir virgül koyuyorum blog tutmaya.



,

Uzaklardaki Ülke Fatma Aliye (aklıma takılan sorular)

Dün hızımı alamayıp gece iki sularında “Fatma aliye” isimli kitabi nihayete erdirdim. Bitirdim bitirdim bitirmesine ama yüreğimde ince bir sızı, boğazımda yumruk oluverdi. Sabaha o sıkıntıyla uyandım. Bir dolu soru kaldı aklımda. Neden uzak ülke oldu yakınlarına? Neden yakınlaşmayı denemedi. Azıcık sevgi gösterse idi daha mı başka olurdu her şey?

Neden o çok iyi yetişmiş Osmanlı aydınlarının çocukları dağılıp çözülüverdi? Koca devlet dağılırken onlarda dağılıp gitti. Tevfik Fikret’in oğlu Amerika’ya gidip rahip oldu. Namık kemal’in torunu Amerika’ya gidip ülkesinden nasıl kaçtığını anlattı. Fatma Aliye’nin kızı Afrika’ya gidip Rahibe oldu.

Ya şimdi? Daha bir süre önce dershane öğretmeni olan arkadaşım antalmamış mıydı öğrencisi ile aralarında geçen konuşmayı? Kızın yaptıklarını anlatıp biliyor musun o kadar mükemmel ilgili bir anne babası var ki şaşarsın? Kısa süreli bir şok geçirmemiş miydim duyduklarım karşında? Sorun ne idi? mükemmel bir aile mükemmel şartlar.

Sorunsuz bir hayat, iyi şartlar zor mu geliyor insan oğluna? Sıkıntılar acılar mı adam ediyor bizi? Maddi imkanlar daha iyi olunca boşanmalar artıyor. ilgili aileler çocuklarının her isteğini yerine getirince o çocuklar dağılıp gidiyor. Hata nerde?

Aklımda binlerce soru. Az sonra gelir babam nöbetten. Konuşmalı uzun uzun bunları.
Sıkıntı dağ gibi yüreğimde…

Fatma Aliye- uzak ülke

Kaç zamandır Fatma Karabıyık Barbarosoğlu'nun “Fatma Aliye- uzak ülke” isimli kitabi elimde bir türlü fırsat bulup doya doya okuyamamıştım. Bugün elime aldım kitabi ve göz açıp kapayana kadar yarıladım bu hızla gidersem eğer bir- iki gün içinde bitireceğim.

Eserde, Osmanlı Devleti’nin ilk kadın roman yazarlarından biri olan Fatma Aliye’nin hayatı roman olarak okurlara sunuluyor. Yazar eseri kaleme alırken bazı kısımları hızlı bir şekilde geçmiş gibi. Olaylar arasında kopukluklar var. Osmanlı’nın son dönemiyle birlikte Fatma Aliye ile ilgili kişilerden de bahsetmiş fakat sanki biz hepsini biliyormuşuz gibi aktarmış. Bu nedenle okurken kalem elimde bilmediğim isimler geçtiğinde altını çiziyorum. Tabi bir açıdan iyi oluyor insanı araştırmaya teşvik etmiş oluyor fakat yinede kısada olda hiç bilmeyenler olabileceği düşünülüp bilgiler verilebilirdi.

Bunu dışında Fatma Aliye gerçekten merakları celp eden bir kadın. Öncelikle tarihle ilgili olanları bileceği bir isim olan ünlü 19.yy tarihçisi Cevdet paşa’nın kızı. Çok zeki olan Aliye, küçük yaşlara okuma yazmayı öğrenmiş. Yine Fransızca’yı da büyük oranda kendi gayreti ile bellemiş. İleriki yıllarda romanlar yazmış ve pek çok Fransız yazarın eserlerini tercüme etmiş.

Okurken o dönemin insanları, yaşayışı, ilişkileri hakkında malumat edinmek mümkün. Asıl ilginç gelen ise bir önceki kuşağın bir sonraki ile yaşadıkları problemler. Bundan bir asır öncesine bile gittiğimizde günümüzde tartışılan konuların çoğunun o dönemde de tartışılmakta olduğunu görüyoruz. Kadın-erkek ayrımı, kadınlara daha çok imkanların sağlanması ve eğitimden faydalanması, yada genç kuşağın daha modern yetişip büyükleri ile çatışmalar yaşamaları gibi. Yüzyıllar geçse bile insan, özellikleri değiştirmeden aynen muhafaza ediyor. Değişen tek şey teknoloji sanırım. Düşünceler sabit kalıyor.
Kitap daha bitmedi merak ediyorum acaba devamında neler olacak. Okumaya devam .

kitaptan ;

"şatafat, sahibinin güçsüzlüğünü ifşa eden oyuncaktır."

"Aşk bizi terbiye ederdi. Ne oldu da, biz aşkı nefsimizi terbiye eden bir basamak olmaktan çıkardık. "